Een moeder vindt veel inspiratie in het geloof. Haar kinderen niet. Toch willen ze allemaal hetzelfde: op een mooie manier afscheid nemen van hun overleden echtgenoot en vader. Binnen één familie leven verschillende overtuigingen naast elkaar. Gelovig en niet-gelovig. Traditioneel en vrijzinnig. Persoonlijk en universeel. (Artikel uit Tertio.)

Dit soort casussen daagt ons voortdurend uit. Ze tonen hoe we, in deze meerstemmige samenleving, telkens opnieuw moeten zoeken naar een ritueeltaal die mensen écht kan raken — ongeacht waar ze vandaan komen. Geen kant-en-klare formules, maar vorm en taal die passen bij déze mensen, op dít moment.

En daar is goed nieuws bij: creatief zijn kun je leren!

In deze workshop...

Rituelen helpen ons om stil te staan bij wat belangrijk is: herinneren, verbinden, afscheid nemen, hoop geven. Tegelijk merken we dat rituele momenten vaak vertrekken vanuit grote woorden – troost, zorg, verbinding – die soms moeilijk concreet te maken zijn.

In deze workshop verkennen we hoe creatieve denkmethodes kunnen helpen om rituelen meer vorm en diepte te geven. Via eenvoudige oefeningen ontdekken we nieuwe beelden, symbolen en handelingen die een ritueel betekenisvol kunnen maken.

We vertrekken vanuit een concrete vraag en gaan samen op zoek naar inspiratie: door associaties, verbeelding en experiment. De methodes zijn speels en toegankelijk, en tegelijk verrassend krachtig.

Deze workshop is bedoeld voor iedereen die betrokken is bij het vormgeven of begeleiden van rituele momenten en graag nieuwe invalshoeken wil ontdekken.